Het "papieren vouwprobleem" is geen uitdaging om een specifiek vouwaantal te bereiken – het is een theoretische limietvraag over geometrie en materiaalfysica.
Ze loste het probleem niet op door brute force; ze afgeleide de wiskundige relatie tussen papierlengte, dikte, en maximum vouwen – bewijzend dat de limiet geometrisch is, niet absoluut. Haar werk werd gepubliceerd in Pi Mu Epsilon Journal en erkend door de Mathematical Association of America.
Dus: standaard papier? 7 vouwen max. 4.000 voet speciaal rol? 12 vouwen – met een formule om het te bewijzen. Het "probleem" was nooit over een magisch getal; het ging om het begrijpen van de beperkingen.