Correctie: Het is Parsons, niet Ampleforth, die gearresteerd wordt.
Parsons – een loyale, gewone Partij-lid – wordt aangegeven door zijn eigen dochter voor gedachtecrimineel: dromen dat hij de Partij verraadt. De droom wordt als 'bewijs' gebruikt, wat het regime's totale controle over zelfs onderbewuste gedachten toont.
Ampleforth is een dichter bij het Ministerie van Waarheid, kort gedetineerd voor het gebruik van het woord 'God' in een gedicht (het laten staan in een Kipling-citaat), wat de Partij's obsessie met taalkundige zuiverheid illustreert.
Beide gevallen tonen de absolute heerschappij van de Partij over gedachte en taal.