Stripboek- en stripkunstenaars gebruiken speciale lettering voor woorden die door personages worden gesproken. Stripletterstijlen zijn makkelijk te lezen en zijn meestal geschreven in het Comic Sans-lettertype. Eenvoudige letterstijlen worden in strips gebruikt. Meer geanimeerde lettering wordt in stripboeken gebruikt om actie weer te geven.
Afgeronde bellen omringen meestal de woorden die een personage zegt in een strip. Een klein staartje is verbonden met de bel en wijst naar het sprekende personage. Getande bellen worden gebruikt voor woorden die een personage schreeuwt. Deze bevatten meestal vette lettering om te benadrukken wat er gezegd wordt in de strip. Gestippelde lijnen op de rand van de bel of vervaagde kleurenbellen betekenen dat het personage fluistert.
Actielettering wordt vaak in stripboeken gebruikt en is helder gekleurd om gemakkelijk op te vallen. De actiewoorden zijn meestal groot en gedrukt in een blok- of bubbelletterstijl. De randen van de woorden kunnen een textuur hebben om beweging te impliceren volgens de actie in de strip. Deze woorden zijn helder gekleurd en hebben soms een sterrenvormige bel om hen heen om de animatie van de actie of het geluidseffect in het verhaal van de strip te benadrukken.
Cursieve lettering wordt meestal in bijschriften gebruikt. Cursief wordt ook gebruikt voor informatieve narrative vakjes die de plaats of tijd in de strip kunnen aangeven. Cursieve lettering wordt ook in bellen gebruikt wanneer een personage voor zichzelf nadenkt. Deze letterstijl wordt ook gebruikt in gebroken lijnbellen, zoals wanneer een personage fluistert.
Samengevoegde bellen worden in strips gebruikt wanneer er niet veel ruimte is voor veel dialoog. Verschillende bellen kunnen met connectors aan elkaar verbonden worden als het onderwerp verandert of het personage veel woorden uitt. Samengevoegde bellen kunnen gebruikt worden om zinnen uit te drukken die gesproken worden wanneer de stem van het personage afzakt. De tweede bel is wanneer ze weer oppakken met praten.
Kleine letters worden meestal gebruikt voor niet-verbale geluiden of geluiden die door personages in de strip worden geproduceerd. Ze zijn meestal geen echte woorden. Kleine letters geluiden in strips worden meestal omringd door symbolen die lijken op snorharen of asterisks binnen de spraakbellen.