Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Fictie

Hoe Je Achtergrondverhaal In Fictie Gebruikt: Timing, Complicatie, Onopgeloste Verleden En Scènes

"Achtergrondverhaal" is alles belangrijks wat met de personages van het verhaal gebeurde vóór het begin van het huidige verhaal dat de schrijver vertelt. In staat zijn om terug te duiken in de tijd is een van de krachtigste tools die een schrijver heeft. Maar omdat het zo makkelijk is voor een schrijver om in de tijd te bewegen – veel makkelijker dan in film of theater – kan het verleidelijk zijn om dit apparaat te overgebruiken. Een begrip van enkele algemene principes helpt schrijvers te weten wanneer ze achtergrondverhaal moeten gebruiken, en hoe het de effectiviteit van een verhaal kan vergroten.

Instructies

  1. Houd je ogen op het heden. Ga niet te snel in de achtergrondverhaal. Het is begrijpelijk dat beginnende schrijvers hiervoor geneigd zijn. De schrijver wil dat de lezer zich inleeft in zijn personages. De schrijver kent de geschiedenis van zijn personages en wil dit met de lezer delen. De lezer is natuurlijk nieuwsgierig naar het verleden. Maar dat belang zal alleen urgent zijn wanneer het huidige verhaal voldoende spanning heeft. De schrijver moet ervoor zorgen dat het verhaal meer voorwaarts gaat dan achterwaarts. De schrijver moet het heden vertrouwen. De schrijver moet ook de lezer vertrouwen, die er niet om geeft of de personages niet volledig uitgelegd zijn. Een beetje mysterie is een goed ding.
  2. Achtergrondverhaal verklaart niet het heden; het vercompliceert het. Goede fictie, goed drama, gaat over actie, niet uitleg. De taak van de schrijver is actie te vertoonen en de lezer haar eigen conclusies te laten trekken. Bijvoorbeeld, als het heden betreft een moeder die worstelt om geduldig te zijn met haar problematische kinderen, en de achtergrondverhaal toont dat ze in het verleden vaak niet geduldig was, gaat het spanningniveau van het verhaal omhoog.
  3. Ontdek iets onopgelost in het verleden van je personages. De vakbekwaam schrijver bouwt het verhaal zo dat personages gedwongen worden hun spooks te confronteren. Het verhaal is een schep, om zo te zeggen, die het begraven verleden ontdekt. De achtergrondverhaal moet naar voren komen, niet wanneer het de schrijver uitkomt, maar wanneer het voor het verhaal noodzakelijk is. Bijvoorbeeld, als een broer en zus ruzien over wat ze met het gezinshuis moeten doen na de dood van hun moeder, is het pas dan, en niet eerder, dat de schrijver volledig in hun verleden conflict moet duiken.
  4. Achtergrondverhaal is geen flashback. Houd het verschil tussen achtergrondverhaal en flashback in gedachten. Flashback – een techniek die meestal geassocieerd wordt met film – is een plotselinge en korte sprong terug in de tijd. In fictie omvat dit meestal een personage die een snel geheugenflits ervaart, en dan terugkeert naar het heden. Achtergrondverhaal is anders, en moet, net als het heden, opgebouwd zijn rond scènes. Een scène is een soort mini-verhaal – met eigen begin, midden en eind – en is de bouwsteen van de meeste goede verhalen. De schrijver moet zijn momenten kiezen. Maar wanneer hij kiest om in de achtergrondverhaal te gaan, moet hij volledig committen, en levendige en dramatische scènes leveren die net zo boeiend zijn als die in het heden.

Fictie

Related Categories