Detectieverhalen zijn een type misdaadfictie waar een amateur of professionele detective probeert de dad te achterhalen die een misdaad heeft gepleegd. Hoewel er veel typen detectieverhalen zijn, delen de meeste vergelijkbare elementen en hebben een set regels die schrijvers moeten volgen om een goed verhaal te creëren.
Zonder de detective zou het detectieverhaal een ander misdaadverhaal zijn. Deze detectives zijn meestal van hogere intelligentie dan de gemiddelde lezer. Hij of zij wordt nooit als een gek afgebeeld, anders zou het verhaal een komedie worden. De detective hoeft niet onfeilbaar te zijn en kan ab en toe misoordelen en miscalculeren. Sherlock Holmes, een klassieke fictieve detective, doet dit ab en toe. In zijn geval zijn zijn miscalculaties nooit grote problemen en niet meer dan een zijstap in de verkeerde richting.
Veel detectieverhalen hebben een "Watson". Dit personage heeft de intelligentie van de gemiddelde lezer en is meer identificeerbaar dan de detective. Zij zijn nooit intelligenter dan de detective en kunnen soms hun totale tegenhanger zijn. "Watsons" zijn vaak de verteller van het verhaal die een objectief standpunt beoogt, maar vaak de gebeurtenissen die gebeuren misinschat.
In het hart van elk detectieverhaal zit het mysterie. Een misdaad is gepleegd, en de detective moet uitvinden wie het deed, hoe ze het deden, en wanneer ze het deden. Deze misdaden zijn meestal moord, maar kunnen andere misdaden omvatten zoals diefstal.
Elke misdaad heeft de persoon die het pleegde. Als er een dood in het verhaal is, kan het niet door natuurlijke oorzaken gebeuren, hoewel het op het eerste gezicht er zo kan uitzien. Daders moeten op een of andere manier in het verhaal zijn verschenen en mogen niet slechts een willekeurige passant zijn. Elke daders in detectieverhalen heeft een motief voor de daad die ze pleegden, wat zowel de lezer als de detective in de loop van het verhaal zullen ontdekken.
Aanwijzingen moeten door het verhaal heen geplaatst worden, zodat de lezer een kans heeft de misdaad zelf op te lossen. Veel schrijvers, zoals S.S. Van Dine, hebben gesteld dat de waarheid van de misdaad te allen tijde voor de lezers beschikbaar moet zijn, hen dus recht in het gezicht staart.