Een mysteryverhaal schrijven lijkt zo simpel, maar zodra je begint te schrijven kan het uiteenlopen in een plotloze rommel. Wiehetgedaanhethouden zelf, terwijl je de lezer niet laat weten, kan lastig en verwarrend zijn. Gelukkig zijn er simpele manieren om je verhaal onder controle te houden terwijl je het vertelt.
Als er ooit een verhaal een outline nodig had, dan is het het mysteryverhaal. Terwijl meeste fictie succesvol geschreven kan worden "by the seat of your pants" (intuitief), gebeurt er zoveel op de achtergrond van je gemiddelde mysteryroman dat je dingen zult vergeten zonder outline. Schrijf je plot eerst uit, of tenminste voordat je verder gaat dan je eerste hoofdstuk.
Eenmaal je je outline hebt, lees het in omgekeerde volgorde. Denk, met elke ontdekking: maakt dit zin met wat ervoor komt? Je zult vergeten sporen, betere sporen, ogendende plotgaten vinden. Maak je correcties terwijl je achteruit leest door je outline.
Pacing is van kritisch belang in een mysteryverhaal. Markeer punten in je verhaal waar je hoofpersonage sporen vindt. Houd die punten dicht genoeg bij elkaar om het lezersinteresse hoog te houden, maar ver genoeg uit elkaar zodat je je verhaal kunt vertellen en subplots ertussen kunt passen. Dit is een moeilijke balans en vereist oefening. Als je er moeite mee hebt, pak een goed boek over hoe je goed plot, zoals "The Marshall Plan for Writing Fiction" of "Writing the Novel" door Lawrence Block.
Lees geweldige mysteryromans door Sir Arthur Conan Doyle, Agatha Christie, en Ellery Queen, en markeer ze op. Gebruik een helderkleurige marker en op elke pagina met een belangrijk spoor of keerpunt in het verhaal, kleur de bovenhoek van de pagina in, zodat je het kunt zien wanneer je het boek dichtdoet. Eenmaal je klaar bent met twee of drie, kijk naar de gekleurde randen met het boek dicht. Je zult een patroon gaan zien: tien of vijftien pagina's verhaal, dan plotseling een spoor. Zo vaak moet je eigen verhaal sporen en keerpunten plotten. Probeer deze zelfde methode met outlines van klassieke mysteryromans. Doe deze oefening niet tot na je je eigen plotoutline hebt geschreven. Op die manier zul je je niet zo zorgen maken over het plotpuntpatroon dat je vergeet het verhaal te vertellen.