Iedereen heeft wel eens gegiggeld over een romantische roman - doorgebladerd, de liefdesscènes uitgepikt, en gesnauwd. Sinds de jaren '70 toen populaire romance-auteurs als Kathleen Woodiwiss, Johanna Lindsey en Rosemary Rogers de scherptegrens van historische romances verlegden, zijn liefdesscènes - of sekscènes, zoals ze soms genoemd worden - een essentieel onderdeel van het genre geworden. Sommige schrijvers vinden hete liefdesscènes makkelijk, anderen een uitdaging. Hier is hoe je de liefdesscènes schrijft die romancelezers graag lezen... en waar kinderen om giggelen.
Onderzoek door te lezen. Leer dat categorie-romances wijd uiteenlopen in het type liefdesscènes; Harlequin Romances zijn zoet, Harlequin Blaze heet en pittig, Harlequin Spice echt heel pittig. 'Romantica' is een genre dat hete romance en erotica mengt, en sommigen beschouwen het als onderdeel van het romance-genre. Leer de conventies van hedendaagse, historische, futuristische, fantasy en paranormale romances. Lees uitgeversrichtlijnen om te weten hoe heet ze romanceboeken nu kopen.
Veel nieuwe romance-schrijvers nemen aan dat ze voor een hete liefdesscène 'purple prose' moeten gebruiken als 'Haar volueuze boezem hijgelde van sluimerende passie.' Nee. Schrijf over seks en liefdesmaking in je natuurlijke schrijfstijl.
Eén heter-dan-heet liefdesscène aan het einde van de roman kan een boek sneller verkopen dan vijf liefdesscènes die gähners zijn, geschreven zonder echte passie. Gratitudeuze liefdesscènes als vuller demotiveren je lezer.
Dit is niet zo makkelijk als het klinkt, en vereist intuïtie. Romans hebben een ritme; actie bouwt op en piekt en ebt dan af; hetzelfde met spanning en pacing. Romanceromans hebben een escalerende reeks van dergelijke pieken, geculmineerd in de grote climax aan het eind. Je liefdesscènes gaan recht op de top van een aantal van die pieken.
Ze laten uit karakter handelen zodat ze de verwachte lust tonen, is deel van wat die kinderachtige giggels veroorzaakt. Denk over je personages persoonlijkheden en laat ze zich alleen iets meer uitbundig gedragen dan echte mensen... net genoeg geëxageerd voor fictie.
Goed geschreven, sensuele liefdesscènes gaan niet over lichaamsdeel A in lichaamsdeel B, maar over de zintuigen, gedachten en gevoelens van de personages. Een aanraking van de pols kan pijnlijk sexy zijn om over te lezen; orale seks ook; eigenlijk kan een beschrijving van een mans vingers dat zijn. Maar vermijd mechanische beschrijvingen van seks; je lezer had een sekshandleiding kunnen raadplegen als dat wat ze wilde. Concentreer je op het beschrijven van gevoelens en sensaties.
Hoewel het bijna onmogelijk is alle clichés in een romantische roman te elimineren, probeer elke zin zo origeneel mogelijk te maken. Je afgestorven lezers, die waarschijnlijk honderden, zo niet duizenden liefdesscènes gelezen hebben voordat ze je boek oppakken, zullen je danken. Weet dat veel te veel dingen zwellen, pulseren, kwellen, pijn doen, writhen, flauwvallen, enuchten in een romantische roman, dus probeer een nieuwe hoek te vinden die je lezer niet verwacht. Ja, je beschrijft basisdingen: kussen, aanraken, voorspel, seks. Maar er zijn oneindig veel manieren om alles te beschrijven van een zachte kus tot seksuele gemeenschap. Wees creatief.
Als je niet veel directe ervaring hebt met het type seks dat je schrijft, doe dan onderzoek. Er zijn genoeg boeken over seks en liefdesmaking. Schrijf liefdesscènes die je lezer overtuigen dat je meer weet over liefdesmaking dan zij. Liefdesscènes maken deel uit van een romance-schrijvers repertoire.
Als ik stappen heb weggelaten die je helpen, zeg het in de reacties en ik voeg ze toe. Succes met je romanceboek!