"Fie" is een verouderde uitroep die walging, verachting of morele afkeuring uitdrukt. In Shakespeare duidt het vaak op ontstemming over waargenomen corruptie of onfatsoenlijkheid.
Voorbeeld: In Hamlet (Act 1, Scène 2) roept Hamlet, "Fie, 'tis an unweeded garden, / That grows to seed; things rank and gross in nature / Possess it merely." Hier brengt "fie" zijn afschuw over de haastige herhuwelijk van zijn moeder Gertrude met Claudius tot uiting.