Novellen Verlieten Klassieke Epen: Taal & Verhalen Over Wie?
Gods en helden.
Vroegere novellen (Boccaccio's Decameron, Marguerite de Navarre's Heptaméron, Cervantes' Novelas ejemplares) braken met de klassieke epen-traditie door:
- Te schrijven in het volkstaal (Italiaans, Frans, Spaans), niet Latijn.
- Focus op gewone mensen – kooplieden, liefhebbers, bedriegers, nonnen – niet halve goden.
- Afbeelden van hedendaagse, realistische, vaak komische of erotische situaties.
- Gebruik van proza, niet verzen.
- Structureren als kaderverhalen of gekoppelde verhalen, niet enkele heldenbogen.
Deze shift baande de weg voor de moderne roman (18e eeuw). De novelle's "middellengte" (17.500–40.000 woorden) bood psychologische diepgang onmogelijk in fabliaux maar strakker dan epos.