Griekse tragediecompetities (Stadsdionysia's) vereisten dat elke toneelschrijver een trilogie presenteerde — drie gerelateerde stukken — plus een satyrspel. De vorm liet Sophocles toe om:
Hij schreef ook losse stukken. Zijn innovatie: strakkere plots, psychologisch realisme, lyrische koorzussen — binnen en buiten het trilogieformaat.