Elizabeth Proctor spreekt deze regel in Arthur Millers The Crucible. De volledige citatie:
"Gij denkt dat het een werk is dat men nooit een kind moet verliezen en ik begraaf alle behalve één."
Zij zegt dit tegen John Proctor, uiting van droefheid over hun zeven overleden kinderen en het gewicht van hun gedeelde smart. De regel onthult de diepte van verlies achter Elizabeths stoïsche exterieur – een moeder die kind na kind begroef, nu staande voor het potentiële verlies van haar man ook.