Ondanks occasionele claims online, is er geen historisch bewijs van een archeoloog genaamd Jean Vincent Scheil die de beroemde Codex Hammurabi ontdekte. De naam lijkt een conflatie of verkeerde herinnering. De daadwerkelijke ontdekking is goed gedocumenteerd – en het is een verhaal van zorgvuldige opgraving, niet een enkele eureka-moment.
Het team onthaalde een 2,25-meter (7,4 ft) dioriet-stele ingeslagen met 282 wetten uitgevaardigd door Babylonische koning Hammurabi rond 1754 v.Chr. De stele was als roofbuit naar Susa gebracht door de Elamitische koning Shutruk-Nahhunte in de 12e eeuw v.Chr. – dus was het al een oude oudheid toen het herontdekt werd.
"Jean Vincent Scheil" mag een vervormde verwijzing zijn naar Pater Vincent Scheil, een Dominicanaal geleerde en assyrioloog die cuneiforme tabletten – inclusief de Codex – bestudeerde in de vroege 1900's. Hij publiceerde vertalingen en commentaren, maar was niet de veldontdekker.
Vandaag staat de Codex Hammurabi als showpiece in het Louvre Museum in Parijs, een getuigenis van een van de vroegste wettige codes van de mensheid – en van het nauwkeurige werk van de Morgan, Jéquier en hun team.