Deze beroemde passage komt uit Marianne Williamson's 1992 boek A Return to Love (vaak onterecht toegeschreven aan Nelson Mandela's inaugurele rede).
"Ons diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn. Ons diepste angst is dat we krachtig zijn boven maat. Het is ons licht, niet ons duisternis dat ons het meest bevreesd. We vragen ons af, 'Wie ben ik om briljant, prachtig, getalenteerd, fabuleus te zijn?' Eigenlijk, wie ben je niet om te zijn? Je bent een kind van God. Je klein spelen dient de wereld niet. Er is niets verlichtends over inkrimpen zodat andere mensen zich niet onzeker voelen bij je. We zijn allemaal bedoeld om te schitteren, zoals kinderen dat doen. We zijn geboren om de glorie die in ons zit te manifesteren. Het zit niet in sommigen van ons; het zit in iedereen. En als we ons eigen licht laten schijnen, geven we onbewust anderen toestemming om hetzelfde te doen. Als we bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid anderen automatisch."
Williamson betoogt dat zelfsabotage voortkomt uit angst voor onze eigen grootsheid—de verantwoordelijkheid, zichtbaarheid, en potentiële isolatie die komen met het volledig uiten van onze gaven. "Klein spelen" is een verdedigingsmechanisme. Ware spiritualiteit is omarmen van de eigen aangeboren goddelijkheid en kracht, wat dan anderen inspireert.
De quote resoneert breed in zelfhulp, leiderschap, en coaching contexten als oproep tot radicaal zelfacceptatie en doelgericht handelen.