In plaats van deel te nemen aan grootschalige veldslagen, richtten Marion en zijn mannen, bekend als de 'Marion's Brigade', zich op Britse buitenposten, aanvoerlijnen en patrouilles, waarbij ze hun operaties verstoorden en hen voortdurend lastigvielen. Deze tactiek was zeer effectief in South Carolina, waar de Britten op aanzienlijke weerstand stuitten.
Hier zijn enkele voorbeelden van Marion's tactieken en opmerkelijke opdrachten:
* Invallen op Britse buitenposten: Hij viel herhaaldelijk kleine Britse garnizoenen aan, waarbij hij hen vaak dwong te evacueren of zich over te geven.
* hinderlagen en schermutselingen: Marions mannen zouden Britse patrouilles en bevoorradingscolonnes in een hinderlaag lokken, waarbij slachtoffers vielen en voorraden in beslag werden genomen.
* Britse communicatie afsnijden: Hij onderschepte berichten, verstoorde hun communicatie en verhinderde dat ze hun troepen effectief konden versterken.
* Britse aanvoerlijnen lastigvallen: Marion's Brigade zou Britse bevoorradingskonvooien binnenvallen, hun logistiek verstoren en hun vermogen om hun troepen te behouden belemmeren.
* De slag om Eutaw Springs (8 september 1781): Hoewel het geen directe strijd was, speelden de mannen van Marion een rol bij het ondersteunen van de strijdkrachten van generaal Nathanael Greene in deze belangrijke strijd.
Hoewel Marion niet deelnam aan grootschalige veldslagen, droeg zijn voortdurende intimidatie en verstoring van de Britse troepen aanzienlijk bij aan de Amerikaanse overwinning in South Carolina. Zijn tactiek en leiderschap inspireerden de Amerikaanse strijdkrachten en demoraliseerden de Britten, wat hem de bijnaam "Swamp Fox" opleverde en zijn plaats als legendarisch figuur in de Amerikaanse geschiedenis verstevigde.