1. De reality-tv-obsessie: Collins maakte zich zorgen over de groeiende obsessie met reality-televisie, met name programma's die hun deelnemers uitbuiten en vaak ontmenselijken. Ze wilde de potentiële gevaren van dergelijk entertainment onderzoeken, vooral als het genormaliseerd en geaccepteerd wordt.
2. De oorlog in Irak: De oorlog in Irak was aan de gang toen Collins begon te schrijven, en ze maakte zich zorgen over het geweld en de manier waarop het in de media werd geportretteerd. Ze wilde een fictieve wereld creëren waarin oorlog en geweld niet slechts verre gebeurtenissen waren, maar een constante dreiging die elk aspect van het leven beïnvloedde.
3. Oude Romeinse Spelen: Collins werd ook geïnspireerd door de Romeinse gladiatorenspelen, waarbij mensen voor amusement tot de dood moesten vechten. Ze wilde in haar verhaal een soortgelijk scenario creëren, waarin kinderen werden gedwongen om te strijden in een dodelijk spel ter vermaak van de heersende klasse.
4. De Griekse mythe van Theseus en de Minotaurus: Deze mythe, met zijn thema’s van opoffering en de noodzaak van rebellie tegen tirannie, vormde een blauwdruk voor het kernconflict van het verhaal en de reis van de hoofdpersoon.
5. Persoonlijke ervaring met verlies en angst: Collins heeft verklaard dat ze bij het schrijven van de serie ook gebruik maakte van haar eigen ervaringen met verlies en angst. Ze wilde de impact van trauma op individuen onderzoeken en de manieren waarop mensen met tegenslagen omgaan.
Samenvattend is The Hunger Games geschreven als een waarschuwend verhaal over de gevaren van geweld, onderdrukking en de uitbuiting van mensen voor amusement. Het onderzoekt thema's als overleven, rebellie en de kracht van hoop in tijden van tegenspoed.