Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Poëzie

Oud-Egyptische poëzie

Oud-Egypte wordt vaak geassocieerd met farao's, pyramides en de Nildelta. De hiërogliefische, hieratische en demotische schrijfsystemen die gedurende deze vierduizendjarige oude periode werden gebruikt, werden gebruikt om een rijkdom aan literatuur te creëren die ons inzicht geeft in deze oude wereld en in de aard van de mensheid in het algemeen.

  1. Religieuze poëzie

    • Koning Echnaton was een heerser rond 1350 v.Chr. die de bouw van structuren bij Karnak bewaakte, maar hij was ook een dichter. Zijn Hymne aan de Zon is een religieus gedicht, omdat de oude Egyptenaren de Zon beschouwden als een zichtbare vorm van God. Een deel van zijn nalatenschap ligt in het forceren van een shift van polytheïstische godsdienstige modi naar monotheïsme. In zijn poëzie prees hij zijn God op een monotheïstische manier, beginnend met het gedicht: "Laat je heilige Licht schijnen van de hoogte van de hemel, / O levende Aton, / bron van alle leven!" Hij gaat door in de zevende strofe met: "O enige God, / naast wie geen ander is!"

    Gebruik van metaforen

    • De Nieuwe Rijk tijdperk van oud-Egypte produceerde veel liefdesgedichten. Deze gedichten drukken de intense emotie van liefde uit, maar reflecteren ook hoe het alledaagse leven in deze periode was. In een ongetiteld gedicht bespreekt de verteller de liefde van zijn geliefde in termen van vuur en de verlangen in termen van een havik die op jacht gaat, "Want de hemel maakt jouw liefde / Als de vooruitgang van vlammen in stro, / En het verlangen als de neerwaartse swoep van een havik." Niet alleen wordt het universele gevoel van liefde overgebracht, maar de kracht van de natuur wordt getoond als belangrijk voor de auteur.

    Poëzie onder werknemers

    • Archeologen hebben poëzie gevonden uit Deir el-Medina, een dorp voor graafbouwers tijdens het Nieuwe Rijk van de Egyptische geschiedenis. Er wordt gedacht dat de werknemers zelf geletterd mochten zijn en bijdroegen aan de poëzie. Dezelfde kunstenaars die graven bouwden voor Ramses II en Toetankhamon, hebben misschien hun avondeden besteed aan het schrijven of zingen van poëzie. Een kenmerk van hun poëzie was het gebruik van alledaagse activiteiten als metaforen voor liefde. Hier, in "De Oversteek", trekt de schrijver een parallel tussen vissen en zijn liefde, "Ik ga met je naar het water, / en kom naar je toe met een rode vis, / die net goed in mijn vingers past."

    De poëtische traditie

    • Egyptische poëzie weerspiegelt het meest de composities van de oude Hebreeën in het gebruik van parallelisme en ritme. De Egyptische verzen zijn vergeleken met de Thora's Boek der Psalmen en het Hooglied. Zoveel van de gedichten zijn wereldlijke liefdesgedichten, een feit dat velen blijft verbazen. De gedichten, zoals ze vertaald zijn, zijn vrij direct en hun gebruik van herhaling en metaforen maken ze redelijk vertrouwd en toegankelijk voor moderne publiek.

Poëzie

Related Categories