Metrum in poëzie is een manier om ritme te meten en te definiëren. Denk aan het ritme van spraak, de manier waarop we bepaalde delen van onze spraak benadrukken voor betekenis en effect. Kijk naar reclame en hoe deze met zo min mogelijk woorden onze aandacht trekt. Die woorden gebruiken wellicht trucs als rijm en alliteratie. Hetzelfde geldt voor krantenkoppen, vooral die van de boulevardpers, soundbites van politici en natuurlijk liedjes en poëzie.
Tel het aantal lettergrepen per regel om de ritme van een gedicht te vinden. Tik met je voet, vinger of knik met je hoofd – welke methode ook comfortabel is – elke keer dat je een nieuwe lettergreep leest.
Benadruk de lettergrepen die de betekenis dragen. Ze zijn vaak gerangschikt in onbeklemtoonde en beklemtoonde paren, voetjes genoemd. Dit heet ook een jaamb. Meestal moet de lezer de even lettergrepen benadrukken.
Tik het ritme na volgens de lettergrepen, met een sterkere tik of knik voor de beklemtoonde lettergreep. Voorbeeld: tik-TIK, tik-TIK, tik-TIK, tik-TIK, tik-TIK.
Neem de tijd voor de rijm. De dichter bedoelde waarschijnlijk dat het vers hardop gelezen zou worden. De rimerende eindklank van elke regel is de verfraaiing die je helpt een geschikt ritme te behouden.
Vind een geschikt tempo voor het stuk. Het ritme zal veranderen naarmate de emoties van het stuk golven, maar het metrum zal waarschijnlijk hetzelfde blijven.
Maak het gedicht van jezelf. Experimenteer met het metrum tot je het ritme vindt dat voor jou werkt en je begrip van het stuk ten goede komt.