De uitspraak "Eerst, doe geen kwaad" (Primum non nocere) wordt vaak foutief aan Shakespeare toegeschreven. Het stamt eigenlijk uit de oude Griekse geneeskunde.
De frase afkomstig uit het Hippocratisch Corpus – specifiek Epidemics Boek I, Sectie XI: "De arts moet... twee speciale doelen nastreven met betrekking tot ziekte, namelijk, goed te doen of geen kwaad te doen."
De klassieke Hippocratische Eed stelt: "Ik zal me onthouden van alle opzettelijke kwaaddoening en schade" – een vergelijkbaar ethisch principe maar niet de exacte frase.
Shakespeare toont medische kennis in stukken (Macbeth's slapeloosheid, King Lear's waanzin, Pericles' medische scènes) maar gebruikt deze maxim nooit. Zijn werken refereren aan Galenische humorenleer, niet direct aan Hippocratische ethiek.
De maxim's literaire kwaliteit en ethisch gewicht laten het Shakespeareaans klinken. Het wordt ook veel geciteerd in medische drama's en literatuur, wat associatieve vervuiling creëert.
"Eerst, doe geen kwaad" behoort tot Hippocrates (ca. 460–370 v.Chr.), de "Vader van de Geneeskunde" – niet William Shakespeare (1564–1616).