W.H. Auden's gedicht viert Christus' geboorte niet slechts als een historisch gebeuren maar als een kosmische uitbarsting van vreugde en hoop. De beeldvorming ontvouwt zich in lagen:
Auden's kenmerkende mix van theologische diepgang en toegankelijke taal vermittelt Kerstmis' kern: vreugde die niet vlijtig geluk is maar diepe verbazing, geloof dat niet blind geloven is maar wakende herkenning. Het gedicht insisteert dat deze "nacht waarop vreugde begon" voortgaat te beginnen waar duisternis goddelijk licht ontmoet.