Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Auteurs

Het verschil tussen narratieve en non-narratieve schrijfwijze

Narratief schrijven verwijst naar fictionele of non-fictionele vertelling, gestructureerd met een begin, een midden en een eind, en wordt typisch gevonden in romanenschrijven, liedjesschrijven, filmschrijven of toneelschrijven. Non-narratief schrijven verwijst naar essay- en onderzoeksverslagenschrijven en is georganiseerd door ideeën. De twee typen schrijven delen veel overeenkomsten, maar worden ook onderscheiden door een paar cruciale verschillen betreffende hun toon, lay-out, grammaticaal structuur en thematische organisatie.

Thematische Organisatie

Narratief schrijven vertelt een verhaal en onthult geleidelijk informatie door de personages van het verhaal. Narratief kan gedefinieerd worden als een sequentieel patroon van fictionele of non-fictionele gebeurtenissen die aan de lezer gepresenteerd worden. Non-narratief schrijven daarentegen, gaat over een bepaald idee. Het brengt een mening naar voren en organiseert zijn materiaal en bewijs op een manier dat deze mening duidelijk uitgedrukt en overtuigend gepresenteerd wordt. Hoewel narratief schrijven erop abzielt de lezer te laten nadenken over een reeks gebeurtenissen, acties en gevolgen zoals ze in het verhaal voorkomen, duwt non-narratief schrijven de lezer om na te denken over het onderwerp.

Grammaticale Structuur

Narratief schrijven gebruikt taal creatief en, als gevolg, breekt het vaak grammaticaal regels om de lezer te bevredigen. Spelling, grammatica en leestekensgebruik is vrij en de schrijver kan op momenten kiezen om uitroeptekens te gebruiken om enthousiasme te tonen, hoofdletters voor luidheid of uitlatingstekens om iets aan de verbeelding van de lezer over te laten. Non-narratief schrijven volgt daarentegen alle grammaticaal conventies, evenals spelling, syntaxis en leestekensregels. Het gebruikt taal formeel en benadert het op de meest geschikte manier om een specifiek doel te dienen of een specifiek publiek te adresseren.

Lay-out

Narratief schrijven omvat een inleiding, een reeks gebeurtenissen die de actie opbouwen, een climax, en een resolutie. Conflict is de hoofdingredient van het schrijven, het verhaal voorwaarts dryvend en het plot een reden gevend. De presentatie van narratief is over het algemeen meer uitvindend en ontspannen dan non-narratief schrijven, en het gebruik van beschrijvende taal en dialoog is essentieel voor het schrijven om emotie in de lezer op te wekken. In het geval van non-narratief schrijven, gebruikt de schrijver directe taal om zijn argument te presenteren, de lay-out is proper en consistent, en de verschillende secties zijn gekoppeld met verbindende woorden. Bijwoorden en bijvoeglijke naamwoorden worden niet gebruikt om een verhaal te vertellen, maar om relevante argumenten en ideeën neer te leggen. Non-narratief schrijven omvat een inleiding, waarin het hoofdidee wordt gesteld; een paar alinea's, elk gericht op het bewijzen van een deel van het centrale onderwerp; en een conclusie, waarin de onderpunten samengevat worden en het eindpunt gemaakt wordt.

Toon

Terwijl narratief schrijven de lezer boeit door zijn verbeelding op te wekken en hem te laten ontvluchten, communiceert non-narratief schrijven betekenis door gestructureerde, geïnformeerde argumenten en redenering. Als gevolg worden narratieve en non-narratieve schrijfwijze onderscheiden door een andere toon. Heldere, nauwkeurige, overtuigende en formele, de toon van non-narratief schrijven richt zich op informeren, uitleggen, bewustzijn creëren en bewijs leveren. Aan de andere kant is narratief schrijven meer persoonlijk, informeel, creatief en emotioneel.

Auteurs

Related Categories