Maya Angelou is een bekende zwarte dichteres, auteur, lerares en spreker. Ze werd in 1928 geboren in Missouri en opgegroeid in Stamps, Arkansas. Haar vroege jaren werden gekenmerkt door haar godsdienstige opvoeding, rassestrijd en trauma van seksueel misbruik. Ze werd op 16-jarige leeftijd alleenstaande moeder en werd later zangeres, politiek activist en prolifiche schrijver die een rolmodel is voor velen.
Toen ze 3 was, werden Angelou en haar broer naar hun grootmoeder in Arkansas gestuurd na de scheiding van hun ouders in Missouri. Op 7-jarige leeftijd werd ze misbruikt door de vriend van haar moeder. Later in het leven zei ze: "Had ik mijn grootmoeder niet gehad, die durfde mijn regenboog in de wolken te zijn, had ik gewoon een ander seksueel misbruikt, blotevoet, zwart meisje op de wegen van Arkansas geweest."
Angelou groeide op in een tijd dat discriminatie tegen zwarten de norm was – in het zuiden was het zelfs wet. Maar ze volhard na veel worstelingen, volgens Achievement.org. Terugkijkend op haar vormende jaren, herinnerde ze veel ervaringen die tot deze woorden leidden: "Zelfmedelijden in zijn vroege stadia is zo knus als een verenmatras. Alleen wanneer het verhardt, wordt het ongemakkelijk." Ze werd ook geciteerd met: "Vooroordeel is een last die het verleden verward, de toekomst bedreigt en het heden onbereikbaar maakt."
Angelou's eerste man was een Griekse zeeman, Anastasios Angelopulos. Ze toerde later door Europa als operazangeres in de jaren '50, trouwde met een Zuid-Afrikaan en verhuisde in 1960 naar Egypte, bestudeerde vreemde talen en betrok zich bij de Amerikaanse burgerrechtenbeweging na een ontmoeting met Malcolm X. Deze ervaringen kunnen hebben geleid tot haar stelling: "Het is tijd voor ouders om jongeren vroeg te leren dat in diversiteit schoonheid en kracht zitten."
Na een lang leven vol worstelingen en prestaties, keek Angelou terug op haar ervaringen en hield hoop voor mensen overal. "Ik praat altijd over de menselijke conditie en over de Amerikaanse samenleving in het bijzonder: wat het is om mens te zijn, wat ons doet huilen, wat ons doet vallen en stuiteren en toch weer opstaan en doorgaan van duisternis in duisternis en die duisternis getapijt."