Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Auteurs

De geschiedenis van William Blake

William Blake, vandaag de dag erkend als een van de literaire leeuwen van de vroege Romantische Tijd, werd in zijn eigen tijd weinig gewaardeerd. Een graveur van beroep en een dichter bij neiging, was Blake een kampvechter voor de gedachte dat verbeelding belangrijker is dan rede, meenend dat schoonheid en waarheid meer een construct van de geest zijn dan een fabricaat van de natuur.

Vroege jaren

Geboren in London op 28 november 1757, ontving Blake weinig formeel onderwijs en vertoonde een neiging tot autoriteit te negeren. Hij werd op 14-jarige leeftijd leerling graveur, in overeenstemming met zijn natuurlijke talent voor kunst, en driftte naar poëzie als uitlaatklep voor de visioenen en imaginaire gesprekken die hij voerde met religieuze figuren. De pijnen die hij ervaarde met lange uren en zwaar werk als leerling zouden uitdrukking vinden in zijn latere gedichten. Maar hij leerde het vak en, naast aquarelleren te leren, graveerde Blake illustraties voor magazines.

De vorming van de kunstenaar

In 1783 trouwde hij met Catherine Boucher, die hij leerde tekenen, schilderen en een drukpers te bedienen. Zij assisteerde hem gedurende zijn carrière. Op 30-jarige leeftijd produceerde Blake "Songs of Innocence" als eerste grote werk dat zijn vaardigheden als dichter en graveur combineerde. Dit werk werd gevolgd door "Songs of Experience" in 1794. Het zijn gedichten uit deze twee werken, die paralellen bevatten met de hardheid van het hedendaagse pre-industriële leven, die moderne studenten bestuderen als inleiding tot de Romantische Poëzie. De gedichten vergelijken de toestand van jeugdige onschuld met de strenge bitterheid van ervaring.

Radicalisme

De boeken waren noch een commercieel noch een kritisch succes. Dit leidde vaak tot gevoelens van depressie. Blake was niet afgeneigd hedendaagse conventies aan te vallen, maar deed dit met een stevige overtuiging van zijn eigen gelijk. Hedendaagse lezers, met het voordeel van historisch perspectief, zien Blake's Innocence en Experience-gedichten, met hun lange, lyrische taal en explosieve diatriben, als de uitingen van een sympathieke waarnemer van de samenleving. Voor zijn landgenoten stempelde dit hem als een buitenstaander.

Misverstaan

In 1790 componeerde Blake zijn grote prozawerk getiteld "The Marriage of Heaven and Hell." Hij graveerde, met hulp van zijn vrouw, het hele werk. Blake bedoelde het werk als een scherpe kritiek op de gevestigde arbeidspraktijken, vervuiling en onzedelijkheid van zijn tijd; daarin aanvalde hij ook de conventionele Britse godsdienstige overtuigingen in knappe stellingen van principe. Sommige van Blake's tijdgenoten, na het werk te hebben gelezen, verklaarden Blake een onschuldige krankzinnige.

Een soort resolutie

Het leven werd niet makkelijker voor Blake naarmate hij ouder werd. Hij bleef publiceren en graveren, altijd de maatschappijkriticus, maar met patronage van een bewonderaar kon hij doorgaan, zelfs met een mislukte drukkerij en beschuldigingen van hoogverraad voor het vermeend lambasten van de koning en al zijn onderdanen. Zijn poëzie was uitmuntend gedurende zijn carrière, en laat in het leven kwam hij gewaardeerd te worden voor zijn genialiteit door een groep jonge schrijvers.

Blake stierf zonder veel getue op 12 augustus 1827, een schandelijke einde voor een dichter die jaren later in literaire kringen groot geacht zou worden. Passend, werd hij begraven in een ongemarkeerd graf op Bunhill Fields, bij zijn ouders, en onderging de finale smaad van vier meer lichamen die er bovenop werden gelegd. Hij was nooit bestemd om in vrede te rusten, en misschien zou hij het zo prefereren.

Auteurs

Related Categories