Siegfried Sassoon was een schrijver in de late 19e en vroege 20e eeuw. Bekend om poëzie en memoires, diende hij beroemd in het Britse leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het merendeel van zijn werk had een sardonische toon, met name in stukken over het leger. Zijn vroege levensverhaal werd uiteindelijk verfilmd over shell-shock-gelijden.
Siegfried Sassoon, geboren uit een Joods-Irakese vader en Engelse moeder in 1886, was de tweede van drie zonen. Hij bezocht uiteindelijk Clare College in Cambridge waar hij recht en geschiedenis studeerde; hij stapte echter uit.
Ondanks zijn voornaam had Siegfried Sassoon geen Duitse voorouders. Zijn moeder was naar zeggen een grote fan van de opera's van Wagner, wat haar ertoe bracht hem naar de componist te noemen.
Sassoon sloot zich aan bij het Britse leger op de avond van de Eerste Wereldoorlog. Hij werd aangeporrt door de landelijke roes van patriotisme. Tijdens de oorlog vocht hij op het Westelijk Front en veroverde hij zelfs een Duitse loopgraaf in eentje.
Zóvóór als ná de oorlog schreef Sassoon een aantal gedichten en memoires. Zijn meest succesvolle was 'Memoirs of a Fox-Hunting Man', de eerste in een trilogie over zijn leven.
Pat Barker schreef een fictief verslag van Sassoons militaire carrière en een mentale inval genaamd 'Regeneration'. Het werd uiteindelijk verfilmd met James Wilby en Jonathan Pryce in de hoofdrollen.