Een vruchtbare auteur tijdens zijn korte, gemartelde leven, schreef Edgar Allan Poe meer dan 400 gepubliceerde stukken in de tweeëntwintig jaar tussen 1827 en 1849. Zoals bij veel kunstenaars en auteurs, vond zijn vak weinig gunst tijdens zijn leven. Hij had hoogtepunten waarin hij geld verdiende en mindere faam genoot, maar over het geheel genoot zijn leven geen faam en fortuin. 'De Raaf' wordt vaak op scholen bestudeerd, maar het mag wel het enigste literatuurwerk zijn waarvoor de meeste mensen Poe kennen. Veel auteurs emuleren nog steeds zijn stijl.
Geboren uit acteur-ouders in 1809, werd Poe wees op driejarige leeftijd. Zijn vader verliet zijn moeder kort na de geboorte van Edgar, de tweede zoon van het gezin. Kort daarna kreeg Edgars moeder een derde kind, een dochter, waarna de moeder stierf aan tuberculose. Poe werd geciteerd als zeggend dat hij zich weinig van zijn jeugd herinnerde, maar dat vrienden van zijn ouders hem vulden over hun acteurslevens en ervaringen. Hierdoor voelde hij dat hij zijn ouders kende en zo, voelde hij een scherpe zin van onrechtmatige verlies. Het thema van verliefde liefde draait door veel van zijn werken.
Na het overlijden van zijn ouders, namen de Allans - een koopmansfamilie in Virginia - Edgar op en gaven hem een stabiel leven. Volgens alle verslagen gaven ze hem liefde, voorzien in al zijn behoeften en zorgden voor een goede opleiding. Zijn nieuwe vader was echter erg zuinig, en op 18-jarige leeftijd vertrok Edgar uit huis vanwege ruzies met hem.
Aangekomen in Boston in 1827, liet Edgar een boekje met de poëzie die hij als tiener schreef drukken, maar het boek werd niet populair. Geld nodig hebbend, diende Edgar in het leger datzelfde jaar. Hij deed het goed, steeg tot de hoogste niet-gemachtigde officierenrang en schreef zich kort in voor officierenopleiding. De discipline van het leger paste hem echter niet en hij vertrok eruit in 1831.
Poëzie was Edgars passie. Hij beschouwde het als de hoogste literaire vorm en werkte al zijn leven om er financieel en literaire succes in te behalen. Op 22-jarige leeftijd had hij al drie poëziebundels gepubliceerd, maar ze leverden niet genoeg geld op om van te leven. Zijn poëziedromen opzij leggend, keerde Edgar zich tot journalistiek en fictie om geld te verdienen. Hij beleefde enig succes en het grootste deel van zijn inkomen in de volgende jaren kwam van korte verhalen en gedichten die hij aan tijdschriften en kranten aanbood. Poe wordt het verdienst toegeschreven het tijdschriftgenre te hebben verbeterd door zijn uitgebreide schrijven en redacteren.
Edgar maakte ook financiële winst als literaire criticus. Hij beoordeelde meer dan 200 stukken in zijn korte leven, met negatieve recensies zonder veel zorg voor degene die hij bekritiseerde. Hij ontstootte veel beroemde literaire figuren van die tijd, inclusief de dichter Longfellow. Sommige van Edgars recensies, die vaak discussievol en soms volledig onterecht waren, ontketenden literaire woordenoorlogen. Tijdens deze tijd verdiende Edgar bovendien een leven door lezingen over literatuur en poëzie te geven. Hij was bekend als een charismatische spreker.
'De Raaf' bleek succesvol vanaf zijn eerste publicatie in 1845. Dit werd een dringend benodigd commercieel succes voor Edgar. Vanaf dat moment bleef hij bij het korte verhaal, of vertel, en werd hij een pioneer in het genre sciencefiction, gothic-grusel, horror, detectief en mysterie literatuur. De meeste van zijn werken, initieel gepubliceerd in kranten of tijdschriften, zouden later publicatie ontvangen als één bundel. Vele schrijvers vandaag de dag emuleren nog steeds zijn stijl. Een uitgebreide vereniging, The Poe Studies Association, gewijd aan zijn leven en werken, bijeenkomt en publiceert regelmatig over Poe.
Passend, mysterie omringt Edgars dood op 40-jarige leeftijd. Zijn verblijfplaats vóór hij naar het ziekenhuis gebracht werd in een delirante toestand is onduidelijk. Hij herstelde slechts eenmaal bewustzijn in het ziekenhuis en stierf na slechts een paar dagen. Bijna 150 jaar na zijn dood leidde de aanhoudende fascinatie tot een onderzoek naar zijn dood door het University of Maryland Medical Center. Ze bestudeerden de uitgebreide geschiedenis van de medische verslagen van zijn dood alsook eventuele getuigen- of familierapporteringen en theoriseerden dat het waarschijnlijk hondsdolheid was, niet alcohol of drugs, die leidde tot Edgars dood.