Mensen kopen non-fictieboeken om te leren van - en geïnspireerd te worden door - de eerstehandse ervaringen van anderen. Of het nu gaat om zakelijke en beleggingsstrategieën, het doorstaan van een verwoestende gebeurtenis, of het opvoeden van kinderen met speciale behoeften, de getuigenissen van anderen die je kunt incorporeren, zullen je boek zowel een extra laag credibiliteit als een diverse set aan standpunten geven.
Bepaal de omvang van je boek en de beoogde doelgroep. Voor de doeleinden van dit artikel, laten we zeggen dat je een boek wilt schrijven dat tieners leert hoe ze in de filmindustrie kunnen breken. Beslis welke soorten banen het meest interessant voor hen zouden zijn, zoals scenario schrijven, cinematografie, kostuumontwerp, make-up, speciale effecten, decorconstructie, acteren en regie.
Identificeer wie de meeste kennis over het onderwerp zou hebben. Als de focus op scenario schrijven gaat liggen, bijvoorbeeld, lijn dan interviews op met scenario-schrijvers, scriptconsultants en scriptdoctors, studiolezers, agenten, auteurs en instructeurs die het vak van scenario schrijven onderwijzen. De meerderheid van deze zal hun contactinformatie beschikbaar hebben op het internet.
Stel een korte, beleefde, professionele e-mail of brief samen aan ieder. Stel jezelf voor, geef een korte samenvatting van het boek, waarom je het schrijft, en wie de uitgever is, en verzoek respectvol hun deelname aan een interview. Een beetje vleien kwaadt niet, maar ga niet overboard. Bied ze de keuze om het interview persoonlijk, per telefoon of via e-mail te doen. Bandregistreer alle interviews die persoonlijk of per telefoon gedaan worden. Als professionele courtoisie, vraag of ze de opschrift voor publicatie willen zien.
Beslis of het interviewformaat strikt Q&A zal zijn, of of je hun antwoorden zullen assimileren in een combinatie van narratief en directe citaten. Een narratief zou bijvoorbeeld zo lezen: Steve besloot dat de enigste manier waarop hij ooit op het terrain zou komen, snelheid en sluwheid vereist. 'Ik stopte mijn beste pak in een tas, gooide het over de heining, klimde erna over, en trok me om in de eerste herentoilet die ik vond.' Welk formaat je ook kiest, gebruik het consequent door het hele boek.
Controleer de referenties van de geïnterviewden op specifieke data, plaatsen en namen. Als er een inconsistentie is, vraag om verduidelijking. Wanneer het gaat om hun percepties en interpretaties van gebeurtenissen die door anderen meegemaakt zijn, reflecteren de citaten die ze leveren hun persoonlijke standpunten, en zijn niet noodzakelijk een verklaring van zuivere feiten.
Storyboard interviews voordat je de inleidende, overgangs- en afsluitende tekst schrijft die al de informatie samen zal binden. Wat dit betekent is dat je voltooide interviews in de volgorde assembleert die de meeste zin geeft in termen van een cohesief en progressief pakket. Als je schrijft over hoe je scenario-schrijver wordt, open je bijvoorbeeld met de interviews van de professors en boekauteurs, omdat deze de basis leggen voor ideeën formuleren en scriptstructuur leren. Je gaat dan door naar interviews met scenario-schrijvers, gevolgd door scriptdoctors en consultants, en eindigt met agenten en studiolezers. Als je individuen interviewt die allemaal dezelfde functie vervullen, zoals regisseurs, zou je strategie kunnen zijn om ze te clusteren op de genres waar ze bekend voor zijn, zoals romantische komedies, epieken, horror. Als de inhoud voornamelijk anekdotes is, groepeer dan hun opmerkingen onder koppen zoals 'Mijn Eerste Keer', 'Mijn Lievelingsproject', of 'Wat Dacht Ik?!'
Creëer een hoofdstuksjabloon zodat elk hoofdstuk dezelfde 'look' heeft. Bijvoorbeeld, je wilt misschien elk hoofdstuk openen met een beroemd citaat dat betrekking heeft op de inhoud die de geïnterviewde adressert. Misschien is de opener een korte biografie van de geïnterviewde persoon, of het kan een anekdote of ervaring van jezelf zijn. Wat je ook besluit te doen, zorg dat het dezelfde opzet is voor elk hoofdstuk. Naast hoofdstukintroducties, besluit hoe je elk segment afsluit en overgaat naar het volgende. Als interviews geïntegreerd zijn in de context van een how-to boek, kan de laatste pagina van elk hoofdstuk een lijst met bulletpoint samenvattingen zijn, of een postscript-commentaar. Een andere mogelijkheid voor een how-to boek is om elk hoofdstuk te eindigen met een korte huiswerkopdracht zodat lezers de adviezen van de expert op hun eigen projecten of omstandigheden kunnen toepassen.
Voeg een dankbetuiging aan de geïnterviewden toe op de toewijdingspagina.