Twee van de meest levendige godheden in het Soemeer/Babylonische panteon, Ishtar en Enki, heersten over domeinen die elk aspect van het dagelijks leven raakten – van romantiek en slagveld tot irrigatie en uitvinding.
Goddin van liefde, vruchtbaarheid, oorlog en schoonheid, Ishtar belichaamt tegenstrijdige krachten: ze brengt zowel huwelijk als slachting. Geassocieerd met de planeet Venus (ochtend- en avondster), wordt ze vaak afgebeeld als een stralende vrouw bewapend met boog en pijlen, staande op een leeuw. Haar bekendste mythe – De Daal Naar De Onderwereld – ziet haar ontwapenend aan zeven poorten, gedood, en herrezen door de ingryping van haar man Dumuzi, illustrerend cycli van dood, offer en vernieuwing.
God van zoet water, wijsheid, magie en ambacht, Enki woont in de Abzu (de ondergrondse zoetwateroceaan). Hij wordt afgebeeld als een baardige wijze met een visstaart-robe, een staf en een vat waaruit de Tigris en Eufraat vloeien. Enki is de goddelijke probleemoplosser: hij schept de mensheid uit klei, waarschuwt Utnapishtim voor de Grote Vloed, en schenkt de beschaving zijn kunsten – schrift, landbouw, wet.
Gewone Mesopotamische aanbaden Ishtar voor liefde, kinderen en overwinning in de strijd; ze roepen Enki aan voor schoon water, succesvolle irrigatie en slimme oplossingen voor moeilijke problemen. Samen vertegenwoordigen ze de twee pijlers van de beschaving: de generatieve kracht van passie en de ondersteunende kracht van intellect.