Duitse auteur Susanne Statkowa schrijft in fictie en non-fictie, met een bijzondere focus op het vak van korte fictie. Haar bibliografie onthult een schrijver evenzeer geïnvesteerd in het creëren van verhalen als in het leren van anderen om dat te doen.
Statkowa's dubbele praktijk – oefenende en pedagoge – suggereert een schrijver die fictie van binnenuit begrijpt. Haar vakboeken zijn waarschijnlijk geïnformeerd door dezelfde verhalende intelligentie die in haar verhalen evident is.