Hier zijn enkele van zijn belangrijkste bijdragen:
* Moderniseringstheorie: Lerner was een sleutelfiguur in de ontwikkeling van de moderniseringstheorie, die het proces van sociale en economische transformatie van traditionele naar moderne samenlevingen probeerde te verklaren. Hij betoogde dat de sleutel tot modernisering de verspreiding van 'empathie' was – een psychologisch vermogen om mensen buiten de directe sociale kring te begrijpen en ermee om te gaan. Hij geloofde dat de massamedia een cruciale rol speelden bij het bevorderen van empathie en het bevorderen van modernisering.
* Het voorbijgaan van de traditionele samenleving: Zijn boek uit 1958, ‘The Passing of Traditional Society:Modernizing the Middle East’, was een mijlpaal op het gebied van moderniseringsstudies. Daarin onderzocht hij de rol van communicatie en massamedia in de modernisering van het Midden-Oosten. Hij betoogde dat de opkomst van de massamedia, met name radio en kranten, traditionele samenlevingen transformeerde door individuen bloot te stellen aan nieuwe ideeën, waarden en ervaringen.
* Communicatie en politieke ontwikkeling: Lerners onderzoek richtte zich op de relatie tussen communicatie en politieke ontwikkeling. Hij geloofde dat de groei van de massamedia, met name de televisie, essentieel was voor het bevorderen van burgerparticipatie en democratische waarden. Hij onderzocht ook de rol van communicatie bij het bevorderen van de nationale identiteit en het bevorderen van sociale cohesie.
* Media en de vorming van de publieke opinie: Het werk van Lerner heeft ook aanzienlijk bijgedragen aan het begrip van de media en de publieke opinie. Hij betoogde dat massamedia een cruciale rol speelden bij het vormgeven van de publieke opinie en het beïnvloeden van politiek gedrag. Hij geloofde dat media de publieke opinie zowel konden informeren als manipuleren, waardoor het van essentieel belang was dat burgers kritische consumenten van media-inhoud waren.
Het werk van Lerner is zowel gevierd als bekritiseerd. Hoewel zijn ideeën invloedrijk zijn geweest op het gebied van communicatie, modernisering en politieke ontwikkeling, worden ze er ook van beschuldigd te simplistisch, eurocentrisch en deterministisch te zijn. Niettemin blijven zijn bijdragen belangrijk voor het begrijpen van de rol van communicatie in sociale en politieke veranderingen.