De naam Robert heeft zijn wortels in de Oudgermaanse naam Hrodebert, een samenstelling van twee elementen:
Samen brengen ze "heldere roem" of "schitterende glorie" over – een naam geschikt voor leiders en lumineusen.
De naam kwam met de Normanen naar Engeland na 1066, vervangend de Oudengelse cognate Hreodbeorht. Het werd snel een koninklijke vaste waarde: Robert I van Schotland (Robert de Bruce), Robert II van Frankrijk, en talloze hertogen en graven droegen het. In de Middeleeuwen was het onder de top-mannenamen in West-Europa.
Robert bleef een top-10-naam in de Verenigde Staten meer dan een eeuw (1900–2000) en geniet nog steeds constante populariteit wereldwijd.