Oude Griekse filosofen:
* Aristoteles (384-322 v.Chr.): Hoewel Aristoteles vaak werd gezien als een ‘middenweg’ tussen empirisme en rationalisme, legde hij in zijn wetenschappelijke en filosofische onderzoeken sterk de nadruk op observatie en ervaring. Hij geloofde dat kennis voortkwam uit een combinatie van zintuiglijke ervaring en rede.
* Epicurus (341-270 v.Chr.): Epicurus, een volgeling van Democritus, concentreerde zich op de rol van zintuiglijke waarneming bij het begrijpen van de wereld. Hij geloofde dat alle kennis voortkwam uit zintuiglijke indrukken en verwierp het bestaan van aangeboren ideeën.
Vroegmoderne filosofen:
* Francis Bacon (1561-1626): Bacon wordt beschouwd als de vader van het moderne empirisme. Hij pleitte voor een rigoureuze, inductieve benadering van kennisverwerving, waarbij hij zich baseerde op observatie, experimenten en het verzamelen van empirische gegevens. Hij was van mening dat wetenschap moet worden bedreven door middel van zorgvuldige observatie en experimenten, wat moet leiden tot de ontwikkeling van nieuwe theorieën gebaseerd op bewijsmateriaal.
* John Locke (1632-1704): Locke betoogde beroemd dat de geest bij de geboorte een ‘tabula rasa’ (een blanco lei) is, wat betekent dat alle kennis voortkomt uit ervaring. Hij maakte onderscheid tussen primaire kwaliteiten (inherent aan objecten, zoals vorm en grootte) en secundaire kwaliteiten (subjectieve percepties zoals kleur en geur).
Andere belangrijke cijfers:
* Thomas Hobbes (1588-1679): Hoewel hij geen strikt empirist was, benadrukte Hobbes de rol van zintuiglijke ervaringen bij het vormen van ons begrip van de wereld.
* George Berkeley (1685-1753): Berkeley was een radicale empirist die betoogde dat het enige dat we zeker kunnen weten, onze eigen percepties zijn. Hij zei ooit:'Zijn is waargenomen worden'.
Belangrijke bijdragen van vroege empiristen:
* Focus op ervaring als bron van kennis: Dit daagde de traditionele nadruk op de rede en aangeboren ideeën uit.
* Nadruk op observatie en experimenteren: Dit legde de basis voor moderne wetenschappelijke methoden.
* Afwijzing van abstracte speculatie: Vroege empiristen probeerden kennis te verankeren in de tastbare werkelijkheid.
* Ontwikkeling van theorieën over perceptie en de aard van de geest: Deze ideeën beïnvloedden het daaropvolgende filosofische en psychologische denken.
Het is belangrijk om te onthouden dat de term 'vroege empiristen' een losse term is, en dat deze filosofen er verschillende opvattingen op nahielden. Ze deelden echter allemaal een fundamentele overtuiging van het idee dat ervaring de ultieme bron van kennis is.