Een gedicht, zei Robert Frost, begint met een knoop in de keel. Het is een manier om verbinding te maken met onze gevoelens. Het biedt ook inzicht in verleden tijden, universele thema's en tijdloze vragen.
Lees het gedicht hardop. Poëzie geniet in klanken. Dus, je moet het met je oren horen. Ook zijn veel gedichten gebouwd op ritmische patronen, en deze ritme zal waarschijnlijker tot leven komen voor je wanneer je het hoort.
Verhelder of definieer onduidelijke woorden. Veel mensen worden ontmoedigd door de woordkeuze - dicatie - van poëzie, en zijn waakzaam omdat ze vrezen dat ze het niet zullen begrijpen omdat ze onbekende zullen tegenkomen. Houd een woordenboek bij de hand.
Probeer de artistieke kenmerken van een gedicht te ontcijferen. Hier zijn kenmerken om te zoeken: woorden of zinnen die herhaald worden; patronen van rijm of klank. Bepaal het type gedicht: Is het een sonnet, ode, episch, vrij vers?
Kijk naar de historische achtergrond van het gedicht en de dichter. Wie was de auteur? Wat weten we over hem? Wanneer leefde hij? Wat is de aanleiding voor het gedicht? Voor wie of wat is het gedicht geschreven?
Let op metaforen. Wat zijn de metaforen (A IS B) en vergelijkingen (A IS LIKE B), en wat is het vergelijkingspunt (Hoe A is B, of is like B)? Metaforen kunnen ons helpen poëzie te begrijpen door ons op een emotioneel niveau te betrekken.