Laud Humphreys' 1970 "Tearoom Trade"-onderzoek – waarin hij optrad als "uitkijker" om anonieme homoseksuele ontmoetingen in openbare toiletten te observeren – is een leidraad in onderzoeksethiek, universeel geleerd als waarschuwingsvoorbeeld.
Bedrog en gebrek aan geïnformeerde toestemming. Deelnemers werden geobserveerd en later opgespoord via kentekens naar hun huizen voor follow-up interviews, allemaal zonder hun kennis of toestemming.
Deze studie beïnvloedde direct de 1974 National Research Act en het Belmont-rapport (1979), wat de moderne Institutional Review Board (IRB)-vereisten voor mensgebonden onderzoek vestigde. Het blijft een kerncasestudie in onderzoeksethiek-curricula.
Hoewel Humphreys argumenteerde dat bedrog noodzakelijk was om verborgen populaties te bestuderen, is de consensus dat de methodologische winst de ethische schendingen niet rechtvaardigde.