De sonnetten verkennen de onzekerheid en onstabiele van het menselijk leven: de voorbijgang van tijd, de aard van liefde, en de onvermijdelijkheid van de dood – vaak door metaforen, beelden, klassieke mythes en filosofie.
Of ze nu gericht zijn op de Schone Jeugd, de Donkere Vrouw, of de rivaliserende dichter, de reeks cirkelt om deze drie polen: tempus fugit, amor vincit (of faalt erin), memento mori. De sonnetten gaan niet alleen over liefde – ze gaan over liefde in de tijd, liefde tegen de dood.