William Shakespeares vader, John Shakespeare (ca.1531–1601), was een werkende ambachtsman die uitgroeide tot civiele prominentie in Stratford-upon-Avon.
Handschoenmaker en leerwerker (whittawer). Hij verwerkte wit leer (lam, hert, schaap) voor handschoenen – een bekwaam, gereguleerd ambacht. Handschoenmakers behoorden tot gilden; kwaliteit werd wettelijk gecontroleerd. Het bedrijf bood stabiel inkomen en gemeenschapsconnecties.
John gebruikte zijn ambachtsstatus voor publiek ambt:
Vanaf de 1570eren sloegen financiële problemen toe – schulden, rechtszaken, verlies van ambten. Hij stopte met raadsvergaderingen bijwonen. De familiestatus daalde, waarschijnlijk beïnvloedend jonge William's perspectieven (geen universiteit, vroeg huwelijk).
Johns leerwerk verschijnt in de zoon's stukken (handschoenbeelden, looierijverwijzingen). Zijn civiele opkomst en val kunnen de politieke instortingen in Lear, Macbeth, Coriolanus informeren. De handschoenmakerszoon werd de Bard – maar de handschoenmakersleven vormde de verbeelding.