Episodische plotstructuur:
* Richt zich op een reeks evenementen: De roman volgt de reis van Frankenstein door verschillende stadia, van zijn creatie van het monster tot zijn achtervolging en uiteindelijke ondergang. Elke gebeurtenis fungeert als een afzonderlijk hoofdstuk en biedt een specifiek perspectief op het verhaal.
* Nadruk op karakterontwikkeling: De episodische structuur maakt een gedetailleerde verkenning mogelijk van Frankensteins emotionele reis, zijn groeiende schuldgevoel en terreur, en zijn strijd om in het reine te komen met zijn creatie.
* Flexibel en dynamisch: Het episodische karakter maakt de opname van meerdere perspectieven mogelijk, zoals die van het monster, wat diepte en complexiteit aan het verhaal toevoegt.
Lineaire plotstructuur:
* Focus op één enkele, doorlopende verhaallijn: Hoewel de roman geen strikt lineair plot volgt, is er een duidelijke progressie van Frankensteins kinderambitie naar zijn uiteindelijke ondergang.
* Duidelijke oorzaak en gevolg: De acties van de personages, met name Frankenstein, hebben rechtstreeks invloed op de gebeurtenissen die volgen, waardoor een kettingreactie ontstaat die tot tragedie leidt.
* Focus op resolutie: Hoewel de roman eindigt met een gevoel van finaliteit, is er geen duidelijke ‘oplossing’ voor het conflict. Dit draagt bij aan de blijvende kracht van de roman en de verkenning van thema's als de gevolgen van ambitie en de aard van de mensheid.
Frameverhaal:
* Geneste verhalen: De roman kan worden gezien als een raamverhaal, waarbij de brieven van Robert Walton het eerste raamwerk vormen. Waltons reis en zijn ontmoeting met Frankenstein fungeren als een verhalend kader, waarbinnen Frankenstein zijn eigen verhaal vertelt.
* Meerdere perspectieven: Het raamverhaal zorgt ervoor dat meerdere perspectieven en stemmen kunnen bijdragen aan het verhaal, waardoor de verkenning van thema’s als isolatie, ambitie en het nastreven van kennis wordt verrijkt.
Hoewel *Frankenstein* zich niet strikt aan een enkele plotstructuur houdt, maakt de mix van episodische, lineaire en kaderverhaalelementen het tot een complex en meeslepend verhaal. De episodische structuur zorgt voor flexibiliteit en diepgang, terwijl de lineaire structuur zorgt voor een duidelijk verloop van de gebeurtenissen. Het raamverhaal voegt perspectieflagen toe en versterkt de thema's die in de roman worden onderzocht.