1. De gevaren van ongecontroleerde ambitie en wetenschappelijke vooruitgang:
* Het romantische tijdperk: Shelley's roman werd geschreven tijdens de Romantiek, een tijd van grote wetenschappelijke en technologische vooruitgang. De roman stelt de ethische grenzen van wetenschappelijk onderzoek in vraag en benadrukt de gevaren van ongecontroleerde ambitie. Het meedogenloze streven van Victor Frankenstein naar kennis, waarbij hij de mogelijke gevolgen negeert, leidt tot de creatie van het monster, wat het potentieel benadrukt dat wetenschappelijke vooruitgang een destructieve kracht kan worden.
* Voor God spelen: De roman gaat ook in op het concept van 'voor God spelen'. Frankensteins verlangen om leven te creëren, een macht die traditioneel voorbehouden was aan een hoger wezen, weerspiegelt de zorgen van die tijd over de groeiende macht van de wetenschap en haar potentieel om gevestigde religieuze en sociale structuren uit te dagen.
2. Sociaal isolement en vooroordelen:
* De isolatie van het monster: Het monster is een directe belichaming van sociaal isolement en vooroordelen. Hij wordt verbannen en gevreesd vanwege zijn uiterlijk, wat de maatschappelijke gevaren benadrukt van het beoordelen van individuen op basis van hun uiterlijk in plaats van op hun karakter. Zijn reis naar acceptatie en verbinding wordt gedwarsboomd door de angst en vooroordelen die hij tegenkomt.
* De rol van de samenleving: De roman suggereert dat de samenleving een rol speelt bij het creëren van monsters. Het monster is een product van de ambitie van Victor Frankenstein en de sociale omstandigheden die isolatie en angst in de hand werken.
3. De aard van de mensheid en verantwoordelijkheid:
* Het potentieel van het monster: Ondanks zijn monsterlijke uiterlijk toont het monster een vermogen tot leren, liefde en mededogen, waarmee hij de vooroordelen van de lezer over wat 'de mensheid' inhoudt, uitdaagt. Hij verlangt naar verbinding en zoekt uiteindelijk wraak voor het onrecht waarmee hij wordt geconfronteerd, waarbij hij het belang van menselijke interactie en empathie benadrukt.
* Verantwoordelijkheid voor creatie: De roman roept vragen op over de verantwoordelijkheid van makers voor hun creaties. Victor Frankenstein laat het monster in de steek en laat hem achter in een wereld waar hij niet op voorbereid was, waarbij hij de verantwoordelijkheid van wetenschappers en individuen om voor de gevolgen van hun daden te zorgen in twijfel trekt.
4. Het gotische en het bovennatuurlijke:
* Gotische elementen: Het gebruik van gotische elementen in de roman, zoals donkere en stormachtige omgevingen, griezelige ontmoetingen en de dreigende dreiging van het bovennatuurlijke, weerspiegelt de sociale angsten van die tijd. Deze elementen creëren een sfeer van angst en onzekerheid, die de zorgen over de veranderende wereld en het potentieel voor maatschappelijke onrust weerspiegelen.
Door deze sociale problemen te onderzoeken door de lens van het monster en zijn schepper, biedt Shelley krachtige kritiek op maatschappelijke normen, wetenschappelijke vooruitgang en de menselijke conditie. *Frankenstein* blijft een tijdloos meesterwerk dat nog steeds resoneert met de lezers van vandaag, en hen ertoe aanzet na te denken over de complexiteit van de menselijke natuur, de ethiek van wetenschappelijke vooruitgang en het belang van compassie en begrip.