Een spannende plot houdt lezers aan het bladeren. In non-fictie is de verhaallijn gegeven aan de auteur; de feiten van de daadwerkelijke gebeurtenissen kunnen niet worden veranderd. De uitdaging van de schrijver is om een boeiend verhaal te creëren dat meer is dan een rechtop nieuws- of informatieartikel. Drama, emotie en spanning opnemen met een duidelijke begin, midden en einde, creëert een intrigerend non-fictiewerk.
Een plot in non-fictie geeft informatie met het doel een punt te maken of de lezer te brengen tot een specifieke conclusie. Net als in fictie, moet de plot een begin, midden en einde hebben. Geef de lezer een proefje van wat ze zullen leren in de opening; wek hun appetiet aan zodat ze doorgaan met lezen. Vertel de lezer wat je wilt dat hij weet en waarom de informatie belangrijk is. Motiveer hem vervolgens om de informatie toe te passen.
Onderzoek om het verhaal of de feiten aan te vullen met details die de lezer meer informatie geven over de setting, geschiedenis van het personage of tijdperk. Toen Truman Capote "In Cold Blood" schreef, besteedde hij uren aan het interviewen van dorpbewoners, het maken van persoonlijke observaties en het bestuderen van officiële documenten. De details transformeerden journalistiek in een narratief meesterwerk van non-fictie.
Koppel de gebeurtenissen in je verhaal aan eerdere of toekomstige gebeurtenissen om de resultaten van de personages acties te tonen of hoe specifieke informatie gewenste resultaten kan produceren. Schrijfconsulent Dorothy Wall gebruikt de vergelijking van een ketting parels versus een rij domino's. Een rechtop chronologie communiceren is als een ketting parels – de informatie zit er gewoon. Maar gebeurtenissen die op elkaar bouwen door oorzaak en gevolg te tonen, zijn als een rij domino's. Elke opeenvolgende blok wordt beïnvloed door de ervoorliggende. Op die manier ontwikkelen personages en krijgt informatie diepere betekenis. De plot beweegt vooruit met energie.
Geef de lezer aanvankelijk alleen beetjes informatie en laat ze hangen aan het einde van een hoofdstuk, zodat ze doorgaan met lezen. Als iemand in een brandend gebouw vastzit, laat hem pas in het volgende hoofdstuk vrij. De spanning gecreëerd door "niet weten" houdt de lezer geïnteresseerd.
Verhalen hoeven niet chronologisch te zijn. Begin het verhaal met een sterke, dramatische gebeurtenis, ga dan terug in de tijd en vul de details in. Toon hoe het verleden de huidige staat beïnvloedde, en ga dan vooruit met het verhaal.
Gebruik creatieve beelden om je verhaal te kaderen. In "Building a Home With My Husband" gebruikt Rachel Simon het verhaal van een huizenrenovatie om lessen te communiceren die ze over leven en liefde leerde. De voortgang in het bouwproject beweegt het verhaal voorwaarts en introduceert elke nieuwe les of strijd.