Voordat memoires de rage in de uitgeverij werden, schuilden veel auteurs hun ware verhalen in fictie. Vandaag de dag bereiken memoires, vooral tiener-memoires, brede publieken vanwege hun waarheid en de moed van de auteur om toe te geven dat ze door deze gebeurtenissen heen hebben geleefd. Hoewel al schrijven moeilijk kan zijn, kun je bepaalde schrijfactiviteiten gebruiken om de beste manier te vinden om je tiener-memoires te presenteren.
Het leven als tiener kan soms ontzettend serieus lijken, maar dat betekent niet dat de memoires dat hoeft te zijn. Probeer een heel zware of serieuze scène als humoristisch stuk te schrijven. Humor toevoegen kan ook helpen dat de stem van de memoires meer sympathiek wordt, want het toont dat je kunt lachen in het gezicht van tegenspoed. Of als de scène inherent emotioneel is, probeer de stem te distantiëren en details in een zakelijke manier te benoemen. Verschillende tonen uitproberen helpt je begrijpen welke het beste werkt voor de memoires.
Bij het ophalen van details voor een tiener-memoires, is het makkelijk om je te richten op slechts één detail, zoals hoe er iets uitziet, maar sensorische details variëren helpt om variatie aan het stuk toe te voegen. Probeer een gebeurtenis of situatie te herinneren en gebruik alle vijf zintuigen – ruik, proef, gehoor, tast en gezicht – bij het beschrijven van de scène. Als je de kans hebt de scène te herbezoeken, ga terug en kijk of je geheugen de juiste sensorische details vastlegde.
Te veel achtergrondverhaal of voor het echte vlees van het verhaal begint, kan het tempo vertragen en de lezer niet vroeg genoeg grijpen, wat het meest kritisch kan zijn. Probeer je verhaal later in je pagina's te beginnen. Als je memoires gaat over hoe je een bankoverval overleefde, kun je openen met de gewapende man die iedereen op de vloer zegt te gaan, of als je verhaal een auto-ongeluk is, begin met het ongeluk of zelfs de ambulance die aankomt. Dit kan te laat zijn voor je verhaal en is opbouw misschien nodig, maar het laat je precies weten wanneer de echte actie begint.
Het kan angstaanjagend zijn om te denken dat bepaalde mensen je memoires lezen, vooral ouders, vrienden of je leraar. Maar om een effectieve tiener-memoires te schrijven, moet je bereid zijn de donkere details en gebeurtenissen te schrijven. Je moet waarheidsgetrouw zijn met je woorden, zelfs als ze anderen pijn kunnen doen om te lezen. Soms is die sectie misschien niet nodig, maar je weet het pas als je het schrijft. Toen je je tiener-memoires voor het eerst schrijft, vind een veilige plek om je woorden privé te houden. Je kunt zelfs een USB-stick gebruiken om je informatie op te slaan en het te versleutelen met een wachtwoord. Je werk privé houden tot je klaar bent om het te tonen, laat je zien hoe waarheidsgetrouw je kunt zijn. Censureer jezelf pas tijdens het herzien.
Soms is expositie nodig, maar vaak vertraagt het het tempo en faalt het de lezer te betrekken. Neem een sectie vertelling en kijk of je het in een scène kunt zetten. Of als de expositie plaatsvond als een gesprek, probeer te zien of je het in dialoog kunt zetten. Maak je geen zorgen als niet elke regel feitelijk is. Zoals Adair Lara, auteur van "Naked, Drunk, and Writing," zegt: het heet creatieve non-fictie om een reden. De hoofddetails en de emotionele waarheid vastleggen kan helpen je memoires voortbewegen en boeiend houden voor de lezer.