Van Ralph Waldo Emerson tot Barbara Kingsolver, schrijvers hebben de vorm van het essay gebruikt om argumenten te voeren, verhalen te vertellen en te filosoferen. Een essay lijkt een beetje op een boterham, met individuele lagen die allemaal samenwerken om een geünificeerde samenstelling te creëren. De onderdelen van een essay omvatten de inleiding, de body en de conclusie. Het hoofdgedeelte van de essay, de body, bevat alinea's die elk beginnen met een kernzin, bewijs bevatten en afsluiten met een overgangszin.
Een essay-alinea is een reeks zinnen die allemaal over hetzelfde concept gaan. Elke alinea gaat over een ander concept, maar alle concepten ondersteunen de stelling, het argument of het idee dat in de inleiding gepresenteerd wordt. Alinea's kunnen één of beide kanten van een argument presenteren. De alinea met het sterkste ondersteunende argument voor de stelling moet je eerste of laatste alinea zijn. Traditionele essays hebben drie alinea's, maar dat is geen harde regel: sommige essay-bodies hebben maar één alinea, anderen meer dan 20.
Elke body-alinea heeft een kernzin. Meestal de eerste zin, presenteert deze het hoofdidee en introduceert de inhoud van de alinea. Focus je kernzin zodat het niet afwaait in tangentiële gebieden.
Het bewijs is de informatie die de rest van de alinea vult na de kernzin. Bewijs omvat feiten, details, voorbeelden en interpretaties die de bewering in de kernzin ondersteunen. Bewijs kan afkomstig zijn uit een reeks bronnen, inclusief interviews, andere geschriften, wetenschappelijke experimenten, peilingen, historische gebeurtenissen en je eigen ervaringen. Bewijs kan zelfs uit je eigen verbeelding komen als dat passend is voor je onderwerp.
De laatste zin van elke body-alinea kan een overgangszin zijn. De overgangszin sluit de af met een concluderend punt en bereidt de lezer voor op het concept dat in de volgende alinea wordt voorgelegd.