Bij het schrijven van memoires is het belangrijk om het einde net zo onvergetelijk te maken als het begin. De verhalen mogen niet veranderen, want ze komen uit je echte leven, maar er zijn veel manieren om het einde van je memoires te schrijven.
Geef je lezer het gevoel dat je gegroeid of veranderd bent door de memoires. Dit betekent niet dat je het einde op een sappige manier moet schrijven. Het betekent alleen dat je kunt kiezen om het einde op een optimistische manier te schrijven.
Schrijf het einde van een traumatische ervaring in je memoires door je lezer te vertellen hoe je uit de situatie gekomen bent. Als je over een ongeluk schrijft, laat de lezer weten hoe je door de ervaring bent veranderd, of hoe je overleefde en geneesde na je ziekenhuisbezoek.
Begin en eindig de memoires met een thema dat door het hele verhaal loopt. Als je verhaal begint met een watervlak en water een thema is doorheen, moet je je memoires eindigen met hetzelfde terugkerende thema.
Schrijf het einde van je memoires voordat je het hele project begint. Na zoveel tijd aan dit ene project te hebben besteed, kan het makkelijk zijn om het einde te haasten. Dit kan vermeden worden als je een ruwe schets van het einde klaar hebt wanneer je er aankomt.
Eindig je memoires met eerlijkheid en helderheid. Je wilt de lezers misschien met optimisme en geleerde lessen achterlaten, maar je wilt ook brutaal eerlijk zijn en al je fouten tonen. Als je niet meer contact opnam met je vader na een hereniging, of je nooit naar de man belde wiens nummer je kreeg toen je je moedig voelde, moet je de lezer de waarheid vertellen. Vertel de waarheid en de lezer kan zelf beslissen hoe hij er zich over voelt.