Hawthorne's verhaal draait om Browns innerlijke strijd tussen geloof en de kennis van universele menselijke verderfelijkheid. In het bos ziet hij gerespecteerde dorpsgenoten – inclusief zijn vrouw, Faith – verkeeren met de Duivel. Dit verbreekt zijn binaire wereldbeeld (uitverkorenen vs. vervloekten). Het conflict is niet alleen verzoeking maar epistemologisch: kan hij zijn zintuigen, zijn gemeenschap, zijn eigen ziel vertrouwen? Het ambiguë einde – of droom of realiteit – laat hem gevangen in levenslange wantrouw, onvermogen zijn Puritaanse zekerheid te verzoenen met de duisternis die hij ziet.