De Baconiaanse Theorie: Francis Bacon als Shakespeare? De Bewijzen en de Gaten
Sinds de 19e eeuw stelt de "Baconiaanse theorie" dat Sir Francis Bacon—filosoof, wetenschapper, staatsman—de auteur is van het Shakespeare-canon.
Het Voorstel
- Bacons elite-onderwijs (Cambridge, Gray's Inn) komt overeen met de juridische, klassieke en wetenschappelijke eruditie van de toneelstukken.
- Zijn bekende interesses—recht, cryptografie, natuurfilosofie, politiek—spiegelen de preoccupaties van de toneelstukken.
- Stylometrische parallellellen: woordenschatbereik, retorische apparaten, zeldzaam woordgebruik.
- Bacons "Promus" (commonplace book) bevat zinnen die later in Shakespeare verschijnen.
Het Tegenargument
- Geen tijdgenoot schrijft de toneelstukken toe aan Bacon.
- Bacon claimde ze nooit, zelfs niet in privéschriften.
- Sociale status: Bacon was een peer; Shakespeare een speler. De klassekluft is enorm.
- Politieke opvattingen: Bacon was monarchist/establishment-figuur; de toneelstukken ondermijnen vaak gezag.
- Datering: Veel toneelstukken zijn na Bacons dood (1626) of lijnen op met Shakespeare's levensgebeurtenissen.
Conclusie
Het debat duurt voort omdat beide mannen taalgeniën waren. Maar het documentairespoor—titelbladen, stationers' registers, Ben Jonsons getuigenis, de First Folio-dedicatorie—wijst op William Shakespeare uit Stratford. Bacons impact is echt; zijn auteurschap niet.