De Kuratsa-dans (ook wel "Tsam-dans" of "Cham-dans" genoemd) wordt beschreven als een 800 jaar oude heilige traditie van het Tibetaanse volk, uitgevoerd door monniken bij Boeddhistische kloosters tijdens godsdienstige festivals. Het verhaalt verhalen over godheden, heiligen en personages uit de Boeddhistische mythologie.
Wortels in oude Tibetaanse gemaskerde dansen gebruikt voor spirituele uiting en onderwijs, uitgegroeid tot een hooggestileerde kunstvorm met ingewikkelde choreografie, uitgebreide kostuums/maskers en traditionele muziek.
Getrainde monniken/lamas dragen kleurrijke geborduurde kostuums, sieraden, rituele symbolen. Bewegingen gesynchroniseerd met cimbelen, trommen. Dansers belichamen personages, brengen morele lessen over via voettekst, gebaren, expressies.
Uitgevoerd bij Losar (Tibetaans Nieuwjaar), Saga Dawa (Boeddha's Verlichting), Monlam (Groot Gebedsfestival). Behoudt Tibetaans cultureel en spiritueel erfgoed.
Let op: De bovenstaande beschrijving past bij de Tibetaanse Cham-dans; de Filipijnse Kuratsa is een andere volksdans.