Clubdans kan variëren van hip-hop en R&B tot breakdansen tot Latijns dansen, afhankelijk van club en locatie. Sommige clubs bieden mix van stijlen, anderen richten zich op één. Elementen uit elke stijl complementeren elkaar → één stijl leren stelt je in staat stappen/bewegingen in andere stijlen te gebruiken.
Eerst gezien op straat in NYC (jaren '60/'70). Oorspronkelijk methode voor rivaliserende bendes om te battlen zonder geweld. Battles met moves (pinwheels, Indian steps, freezes, holds) nog steeds zichtbaar in clubs. Winnaar gekozen op acrobatiek (vloer/lucht) en spierkracht-uitdagende holds in ongemakkelijke posities. Winnaar = publiekfavoriet met meeste reactie.
Sinds integratie hip-hop-muziek, rap, R&B in mainstream → hip-hop-dans gecatapulteerd naar populaire clubdans. Basis: verbinden met beat/bass via hielen wippen, heupen poppen, lichaam zwaaien (vaak tegen iemand van ander geslacht). Popping en locking gaan stap verder: lichaamsdelen/ledematen extra scherp, geaccentueerd met retractie. Lijkt alsof lichaamsdelen naar voren barsten → kenmerk van gevorderde hip-hop-danser.
Latijnse muziek (salsa, tango, mambo) in gewone hit-clubs en Latijns-specifieke clubs. Salsa (oorsprong Cubaanse/Afrikaanse beats) = populaire partnerdans. Of zuiver of geremixed met popcultuur/beats: ritme onmiskenbaar, sensueel, flirtatiest. Stapcombinaties als groep of paar koppels op centrale vloer.
Ken je één stijl, dan heb je een basis voor alle clubdansstijlen. Experimenteer, combineer, geniet.