Hiphop dansen ontwijkt bijna aan een definitie. Net als de muziek die het begeleidt, evolueert deze dansstijl constant en omarmt innovatie across culturele grenzen. Van de straten van de Bronx tot exclusieve dansconservatoria, vertegenwoordigt hiphop dans een culturele beweging.
Een B-boy is iemand die breakdance oefent, een fysiek veurend type hiphop dans. Ontstaan in de jaren '70 in de Bronx, is breakdance een hooggeimproviseerde dansvorm waarin de danser moves gebruikt die hij zelf bedacht of geleerd heeft, zoals de headspin en de windmill. Breakdances eindigen vaak in een bevroren pose om de fysieke controle van de danser te tonen.
Bepaalde typen hiphop dansen worden gekenmerkt door een competitief aspect. Dansers, met name breakdancers, voeren vaak uit in het midden van een cirkel toeschouwers. Dit kan leiden tot 'battles' tussen tegenovergestelde dansers of teams. Er is geen formele scoringsmethode – de winnaar wordt meestal bepaald door de stemmen van het publiek.
Locking is een hiphop dansstijl die oorsprong vindt in Los Angeles. Uitgevonden door Don Campbell in de jaren '70, kenmerkt locking zich door korte pauzes die de bewegingen van de danser onderbreken. Het vond een groot publiek na optredens in de tv-show 'Soul Train' en verdient een vaste plek naast breakdance in de culturele canon van hiphop dans.
Hiphop, nu erkend als een legitieme dansvorm, wordt geleerd in dansconservatoria en studios. Scholen als de Hip-Hop Dance Conservatory in New York, die zichzelf noemt 'de meest intensieve en complete professionele conservatorium van zijn soort ter wereld', leren de fundementen van anatomie, audities en professionele choreografie. Deze scholen bereiden studenten voor op carrières in hiphop dansperformance en choreografie voor podium en scherm.
Hiphop dansen blijft evolueren en groeien in populariteit samen met de muziek en cultuur waar het mee verbonden is. Nieuwe dansstijlen zoals krumping en clowning breken continu door naar de mainstream van hiphop cultuur, terwijl dansers wereldwijd concurreren.