Hip hop ontstond in de jaren '70 in de Bronx, New York City, uit Afrikaans-Amerikaanse en Latijns-Amerikaanse gemeenschappen. Het evolueerde als een culturele beweging met vier pilaren:
Hip hop-muziek fuseerde funk, soul, en Jamaicaanse dub/toasting tradities. Vroege DJ's als Kool Herc verlengden instrumentale breaks ("breaks") van funk en soul-platen, terwijl MC's erover rijmden.
Teksten weerspiegelden de sociale, economische, en politieke realiteiten van gemarginaliseerde stedelijke jeugd—armoede, geweld, veerkracht, en identiteit.
Van Bronx-blokfeesten verspreidde hip hop zich landelijk en werd een wereldwijd fenomeen, continu evoluerend terwijl het zijn kernuitdrukkingskracht behield.