Reggaeton dans ontstond in de jaren '70–'80 uit Latijns-Amerikaanse gemeenschappen in Panama, Puerto Rico, de Dominicaanse Republiek en Amerikaanse stedelijke centra. Het fuseert meerdere culturele stromen:
Maatschappelijke clubs en danszalen dienden als broedplaatsen – plekken voor culturele expressie, identiteitsbevestiging en innovatie.
De gesyncopeerde, snelle dembow beat (afgeleid van Jamaicaanse dancehall) drijft de bewegingsvocabulaire, wat snelle, percussieve lichaamsarticulatie mogelijk maakt.
Artiesten als Daddy Yankee, Don Omar, Wisin y Yandel, Tego Calderón brachten handtekeningbewegingen naar wereldwijd publiek via muziekvideo's en tours.
Reggaeton dans blijft evolueren – Afrobeat, trap en hedendaagse invloeden absorberend – terwijl het een levendige expressie blijft van Latijns-Amerikaanse stedelijke cultuur.