Hip hop-cultuur ontstand in de Bronx, New York City, in de jaren 1970. Geboren uit de creativiteit en veerkracht van jongeren die met systemische verwaarlozing te maken kregen, werd het een wereldwijde beweging met vier pijlers:
Pioniers als DJ Kool Herc, Grandmaster Flash, en Afrika Bambaataa zetten blokfeesten om in culturele laboratoria. De muziek fuseerde funk, soul, en disco-breaks met spoken-word poëzie die armoede, racisme, en identiteit adresseren.
Van deze straten verspreidde hip hop zich wereldwijd, vormgevend aan mode, taal, dans, en politiek — stem gevend aan generaties gemarginaliseerde jeugd en wordend de dominante culturele kracht van de late 20e en vroege 21e eeuw.