Ludwig van Beethoven (1770–1827) speelde geen jazz. Het genre ontstond in de late 19e/vroege 20e eeuw (New Orleans, jaren 1890–1910), decennia na Beethovens dood.
Beethovens ritmische dryf, syncope (bijv. Symfonie Nr. 3 finale), en improviserende pianostijl anticiperen jazzelementen. Maar de harmonische taal (tonaal, functionele harmonie), instrumentatie en culturele context zijn volledig verschillend.
Jazz' primaire wortels – blues, ragtime, spirituals, brass bands – zijn allemaal post-Beethoven-ontwikkelingen.