Adolphe Sax, een Belgisch instrumentenmaker, vond de saxofoon in de 1840er jaren. Hij combineerde elementen van de klarinet, fagot en ophicleide om een nieuw instrument te creëren met een unieke klank en bereik.
Sax's originele ontwerp had een conicaal metalen lichaam met een enkelriet-mondstuk. Het instrument had een groter bereik dan de klarinet en een krachtigere klank dan de fagot. Sax ontwikkelde ook een familie van saxofoons in diverse maten, van de kleine sopranino tot de grote bas-saxofoon.
De saxofoon werd snel populair in harmonieorkesten en orkesten, en werd uiteindelijk een standaardinstrument in jazz. Vandaag de dag wordt het gebruikt in een wijd scala aan muzikale genres, van klassiek tot rock and roll.
Het bouwen van een saxofoon is complex en vereist vakmanschap. Het lichaam wordt gemaakt van een dun metalen blad, gerold en gesoldeerd tot een conische vorm. Toetsen en andere onderdelen worden gemaakt van materialen zoals messing, nikkelzilver en kunststof.
Montage is een delic proces dat nauwkeurige passing van elk onderdeel vereist om correcte speelbaarheid te garanderen. De laatste stap is voicing – het aanpassen van klappen en toetsen om een heldere, gelijkmatige toon te produceren.
De saxofoon blijft een mooi en veelzijdig instrument dat de harten van muzikanten over de hele wereld heeft veroverd.